[ Antwoord: | MUURKRANT - Echopol ]
Posted by Erika Verheyen on 7/11/2009, 11:24:18
Het telefoonnummer van Alexander De Croo was heel populair toen er kandidaten voor de voorzittersverkiezingen werden gezocht.
BRUSSEL - Voor de camera gaan de kandidaat-voorzitters van Open VLD breed glimlachend naast mekaar staan, maar achter de schermen is het er al hard aan toegegaan.
Van onze redacteur
De manier waarop 'Team De Croo' zich in de voorzittersstrijd bij Open VLD gestort heeft, laat een wrange nasmaak na in verschillende geledingen van de partij. De jonge De Croo wedde bij de vorming van de trio's op meerdere paarden tegelijk. Hij gaf verschillende mensen de indruk dat hij ofwel samen met hen zou kandideren, ofwel helemaal niet. Dat hij uiteindelijk met een totaal ander team op de proppen kwam, was voor sommigen een ruw ontwaken.
Ook zijn running mate Vincent Van Quickenborne maakt dezer dagen niet veel vrienden. Dat er een breuk met de generatie Verhofstadt-De Gucht-Dewael moet komen, betwist niemand. Maar door ongenadig op dat triumviraat in te hakken, speelt Q hoog spel.
Voor Open VLD was oktober een maand van zeer intensief sms- en telefoonverkeer. Nadat interim-voorzitter Guy Verhofstadt eind september op de fractiedagen aankondigde dat er in december voorzittersverkiezingen met een formule van trio's zouden komen, ging iedereen op zoek naar medekandidaten. Het nummer van Alexander De Croo was in die periode heel populair. Het leek wel of de halve partij aan de mouw van De Croo stond te trekken.
De Croo trok de aandacht toen hij na de pijnlijke verkiezingsnederlaag in juni man en paard durfde te noemen. Hij was een van de jonge wolven die niet bang waren om het partijestablishment tegen de schenen te schoppen. Terwijl Guy Verhofstadt nog onderhandelingen wou aangaan op basis van Kris Peeters' (CD&V) informateursnota, liet de jonge De Croo al optekenen dat ze dan maar beten meteen wc-papier konden maken van het partijprogramma.
Dat hij bovendien goed van de tongriem gesneden is en 'pakt' op televisie, is mooi meegenomen. Zijn would-be teamgenoten waren natuurlijk ook niet blind voor zijn gewichtige achternaam en de machinerie die daarmee op gang gebracht kan worden in een kiesstrijd.
De Croo tastte af en voerde verkennende gesprekken, maar ging ook verder dan dat. Zo zag het er een hele tijd naar uit dat hij een plaats zou krijgen in het team van Marino Keulen. Niet voor niets duurde het zo lang eer Keulen met een volledig trio rond was. Maar De Croo voerde ook intensieve gesprekken met een ploeg jongeren rond Lorin Parys, Egbert Lachaert en het Brusselse parlementslid Els Ampe.
Net als De Croo stak Parys de afgelopen maanden zijn kritiek op de koers van zijn partij niet onder stoelen of banken. Tijdens een laatavondvergadering met de 'jongerenbende' werd zelf een embryonaal programma op papier gezet. In de gesprekken gaf De Croo niet altijd blijk van een overweldigend inzicht in de werking van zijn eigen partij.
De Croo zegt dat hij niemand beloftes gedaan heeft. Hij heeft inderdaad met verschillende groepen rond de tafel gezeten, 'maar als anderen daar zulke hoge verwachtingen van hadden, hebben zij dat verkeerd ingeschat', zegt hij. Dat er een aanzet tot programma op papier gezet is, minimaliseert De Croo. 'Pfft, één of twee A4'tjes, meer was dat niet.'
Uiteindelijk koos De Croo eieren voor zijn geld: hij ging scheep met Van Quickenborne en ex-minister Patricia Ceysens. Anders dan bij een jongerenploeg of in een team rond Keulen, kan hij zo een ernstige gooi doen naar het voorzitterschap.
Strategisch gezien valt op de beslissing niet veel af te dingen. Maar als je van tevoren tegen twee, drie karren gereden hebt, dan neem je bij interne verkiezingen niet meteen een vliegende start.
DS
Responses: