[ Antwoord: | MUURKRANT - Echopol ]
Posted by PG on 31/10/2009, 9:25:32
Het "accident" werd sindsdien door velen geanalyseerd en becommentarieerd. Eén stem ontbrak nog, die van Filip Dewinter. Hij weigerde tot nu toe elke reactie. In een interview met Gazet van Antwerpen doorbreekt hij de stilte en geeft hij zijn mening over de toekomst van zijn partij. Quo vadis Vlaams Belang?
Wat is uw analyse van de stemming?
We hebben de verkiezingen verloren en we weten nog steeds niet hoe daar mee om te gaan. Het is normaal dat dan een debat ontstaat. Ik bekijk dat niet pessimistisch of negatief. En panikeren mogen we al zeker niet. De 24 procent van 2005 was zeer uitzonderlijk. Tussen 15 en 18 procent is de regel. Dat moeten we aanvaarden, en dat is niet evident.
Uw strategie van 2006 faalde. U verloor tegen Patrick Janssens.
Wij waren in 2006 heel dicht bij een implosie van het cordon sanitaire. In Antwerpen 33,5 procent, in Deurne 44,5, in Merksem 44, in Hoboken ook 44. Zonder die gek van een Hans Van Themsche waren die scores nog hoger en zaten wij nu op meerdere plaatsen in de meerderheid.
Die kans lijkt nu definitief verkeken.
Men zegt altijd dat het Vlaams Belang het cordon sanitaire zélf langs de binnenkant op slot houdt. Onder meer Bart De Wever en Carl De Vos - ik noem hem Carl De Sos - beweren dat. Dat is niet juist. Het is en blijft een instrument van de traditionele partijen om zélf aan de macht te blijven. Wat wij ook doen, het zal nooit doorbroken worden door de anderen. Het cordon zit achter een halve meter dikke bankkluis. En aan onze kant ocharme een klein deurgrendeltje. Weet je wat het resultaat zal zijn wanneer wij de lat almaar lager leggen in de hoop het te doorbreken? Dat het Vlaams Belang achterblijft zónder kiezers maar mét een cordon. Dat is de methode die de anderen hanteren om ons te destabiliseren.
Hoe weet u dat? U hebt het nog niet echt geprobeerd.
Wij hebben Marie-Rose Morel binnengehaald, Anke Van dermeersch, Freddy Van Gaever, Hugo Coveliers. Allemaal mensen die vóór ze bij ons kwamen perfect aanvaardbaar waren. En nu? Ze hebben de stempel van "het beest" op hun hoofd. Plots zijn het baarlijke duivels, neonazi's en fascisten. In feite zijn er geen 7 partijen in Vlaanderen. Er zijn de regimepartijen, en er zijn wij. Wij moeten het systeem, het politieke establishment blijven uitdagen. Het is zoals in een restaurant waar je alle mogelijke gerechten met eieren kunt krijgen, maar geen biefstuk. Als je dat vraagt, vloek je en word je buitengegooid.
Welke moet volgens u de strategie van het Vlaams Belang zijn?
Er is een strategie nodig, maar ik praat daar niet graag over. Over strategie spreken is zoals een goochelaar die zijn trucs verklapt. Wij hebben dat de voorbije weken veel te veel gedaan.
Binnen een maand moet de partijvoorzitter wel met een nieuw project naar de partijraad. Wat moet daar volgens u inzitten?
De onzekerheid bij de achterban moet weg. Er is te veel twijfel. We moeten opnieuw zelfverzekerder worden. Tenslotte zijn wij nog steeds de tweede partij van het land. En we mogen zeker niet beschaamd zijn over ons verleden. Integendeel, we zijn 30 jaar goed bezig geweest.
Dus verder gaan op de oude weg?
Onze partij moet als een Romeinse testudo opereren (een testudo is een schilpadformatie van legionairs; zij stelden zich zo op dat ieder lid volledig beschermd werd met een schild van een andere legionair, red.). Wanneer één schild wegvalt, regent het pijlen binnen. Dat mag niet gebeuren. De partij moet weer één blok worden. Karel Dillen heeft de naam "Blok" niet toevallig gekozen. Maar dat is niet gemakkelijk. De media straffen ons bij het kleinste meningsverschil genadeloos af. Ik heb zelden zoveel journalisten aan de lijn gehad als de voorbije dagen.
Met een testudoformatie kunt u nooit samenwerken met andere partijen.
Ik was een grote voorstander van Forza Flandria, maar die droom is tijdelijk opgeborgen. De N-VA en de LDD zijn ondertussen geďnstitutionaliseerd. Op dit ogenblik denk ik zelfs dat die drie partijen apart meer waard zijn dan één amorf geheel. De LDD is neoliberaal, de N-VA een Vlaamsgezinde pendant van CD&V, en wij een volkse, sociale, rechtse en vooral Vlaamsnationale partij. Er is voldoende kiezerspotentieel om allemaal succesrijk te zijn. Samenwerken op concrete punten moet wél kunnen. Naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 is er misschien zelfs meer mogelijk. Later zien we dan wel. Ik ben ervan overtuigd dat het politiek landschap er binnen tien jaar anders uitziet. De huidige versnippering is niet vol te houden.
En hoe moet het VB ondertussen evolueren?
Wij moeten ons profiel aanscherpen. Back to basics zou ik zeggen. Zonder complexen onze speerpunten uitspelen in scherpe maar slimme campagnes.
Terug naar het Vlaams Blok van vroeger.
Dat zegt u. Ik pleit niet voor dom extremisme of voor provocerend verbalisme, maar een kat moet muizen vangen. Af en toe moet ik eventjes over de streep gaan, zoniet luistert niemand. Iedere vogel zingt zoals hij gebekt is. Ik heb mijn eigen stijl.
Ik vertaal even: het Vlaams Belang moet vuil genoeg blijven, zoals Annemans zei bij de begrafenis van het Vlaams Blok.
Dat laat ik voor uw rekening. Vuil, ik hoor dat woord niet graag. Dat heeft een pejoratieve bijklank. Ik zeg: we moeten rebels genoeg blijven. We moeten wel het verschil blijven maken. In het verzet gaan, ons uniek profiel beklemtonen. Zo kunnen wij bij anderen partijen de lat ook hoger leggen. Ze opjagen en ons programma opdringen. Ik geef een voorbeeld. Patrick Janssens pleit nu voor het optrekken van de minimumleeftijd bij gemengde huwelijken. Hypocriet, zeker weten, maar het komt wel uit ons 70-puntenplan. Ik ben daarvoor veroordeeld wegens racisme!
Legt u de lat ook weer hoger voor uw eigen partij?
Wij moeten een bulldozer blijven die de weg vrijmaakt. Dan volgen de andere partijen ook. Bijvoorbeeld wat de islam betreft. Daar maken wij geen enkel compromis over. De islam moet teruggedreven worden naar waar hij thuishoort, naar de andere kant van de Middellandse Zee.
U geeft mij gelijk: het Vlaams Belang blijft bewust vuil.
We zijn misschien niet altijd even fijn besnaard, maar we moeten ook niet nodeloos provoceren. Wat we zeker niet moeten doen, is zoals de Lega Nord - een regeringspartij in Italië - met een varken de moskee intrekken, of zoals Wilders de koran willen verbieden. Dan schieten we in onze eigen voet. Wat we echter evenmin moeten doen, is inhoudelijk minder radicaal worden. Het moet niet allemaal fletse cola zijn in de politiek. Ik wil bier zijn, en er mag gerust wat schuim op en wat alcohol in.
U streeft dus zeker niet naar meer salonfähigkeit?
Ik gruwel van dat woord. Wij mogen niet verburgerlijken. Mijn motto is: liever gevreesd dan bemind. Wij moeten de luis in de pels van het regime blijven. Liever wolf in het bos dan een geketende hond.
Verleden week heeft de partijraad nochtans beslist dat de stijl en de communicatie properder moeten worden.
Zeker, maar dat mag niet tot grijsheid leiden. Filip Dewinter moet zichzelf kunnen blijven. En ik ben ervan overtuigd dat ik die ruimte zal krijgen. In consensus. Zoals het steeds is gebeurd.
Uitspraken als "Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed", horen we die nog?
Ik blijf die verdedigen. Dat was trouwens een uitspraak op ons congres die vooraf was doorgepraat met mijn partijvoorzitter. Kijk, als ik een studie presenteer waaruit blijkt dat de migratie Vlaanderen 2,7 miljard kost, dan verschijnt er één artikel. Breng ik datzelfde verhaal in een goede oneliner, dan luistert iedereen. Ik ben niet de chouchou van de media hč. Ik moet andere middelen gebruiken.
Is Bruno Valkeniers een goede partijvoorzitter?
Hij is tot nu toe een perfecte verzoener. Een partijvoorzitter moet geen dictator zijn. Veeleer een spelverdeler die rust en sereniteit brengt. Het zijn de spitsen die moeten scoren door keihard oppositie te voeren. Wij zijn als een verzetsbeweging die het systeem moet aanvallen vanuit de maquis. Ondergronds desnoods. Ik voorspel u dat wij tegen 2011 onze partijfinanciering kwijt zijn.
Hoort Marie-Rose Morel ook tot de spitsen van het Vlaams Belang?
Ja zeker, samen met mij, Gerolf, Frank Vanhecke, Anke Van dermeersch, Marijke Dillen en anderen. We moeten alleen zorgen wat we ons niet uit elkaar laten spelen. Marie-Rose kan zelfs een belangrijke rol spelen. Zij is een van de vrouwelijke gezichten van de partij.
Waarom worden de leden van het partijbestuur niet individueel verkozen? Dat zou veel democratischer zijn?
Ik ben daar geen voorstander van. Dan krijg je poppolls, gehuichel, vriendjespolitiek. Nee, nu stelt de voorzitter zijn 'regering' - het partijbestuur - voor aan het 'parlement' - de partijraad - en die wordt aanvaard of niet.
Hebt u ooit zelf voorzitter willen worden?
Tijdens de voorbije 20 jaar zijn er momenten geweest dat ik het voelde kriebelen. Maar ik ben toch meer een spits die wil scoren dan wel een spelverdeler met een beperkte bewegingsvrijheid. Ik ben beter in wat ik nu doe. Zeg nooit nooit, maar ik heb allerminst de intentie om Bruno van de troon te stoten. Integendeel. Ik vertrouw hem en ik steun hem.
Paul Geudens
De 24 procent die we haalden bij de Vlaamse verkiezingen van 2005 was zeer uitzonderlijk. Tussen 15 en 18 procent is normaal. Dat moeten we aanvaarden.
Publicatie: Gazet van Antwerpen
Responses: