[ Antwoord: | MUURKRANT - Echopol ]
Posted by CEZ on 29/10/2009, 10:09:41
Benno Barnard en Etienne Vermeersch hebben gelijk: er worden gewelddaden gepleegd in naam van de islam. Maar volgens CHAMS EDDINE ZAOUGUI brengt dat niet de hele islam in discrediet.
Natuurlijk gebeuren gruwelijke dingen in naam van de islam. De sporadische rellen over blasfemie, de middeleeuwse lijfstraffen in Saoedi-Arabië en Afghanistan, en de wereldwijde terroristische aanslagen zijn geen journalistieke fictie. Wil dat zeggen dat 'extreme intolerantie' kenmerkend is voor de islam? Absoluut niet. Wie alleen aan het slechtste van de islam een centrale plaats toekent, bekijkt de realiteit door een sleutelgat.
In dat opzicht heeft Tom Naegels (DS 24 oktober), die de voortdurende islamkritiek van Wim van Rooy en enkele ideologische medestanders hekelt, gelijk. De stortvloed aan beschuldigingen die voor de deur van de islam worden gelegd, is adembenemend. Mag kritiek op de islam dan niet meer? Tuurlijk wel. Sterker nog, als sommige moslims op basis van hun geloof werkelijk iets ongrondwettelijk eisen of doen, dan moet de Belgische staat daar resoluut tegen optreden. Maar laten we eerlijk zijn. Als je de islam bij ons en internationaal nuchter en onbevangen bekijkt, kan je niet anders dan toegeven dat de excessen - hoe onvergeeflijk ze ook zijn - precies dat zijn, excessen. Die akelige gebeurtenissen zijn uitzondering, geen regel.
Barbaarse praktijken
Het argument van Barnard en Vermeersch (DS 27 oktober) dat de islamkritiek van Wim van Rooy geen haatpropaganda is, maar hoofdzakelijk feitelijk informatie bevat, is dan ook naast de kwestie. Zoals gezegd, kunnen bepaalde barbaarse praktijken niet met de mantel der liefde toegedekt worden. Dat zou pervers zijn. De kernvraag is echter of dit op grote schaal gebeurt, waardoor je terecht zou mogen stellen dat de islam tot geweld en intolerantie aanzet. Het antwoord is ontegensprekelijk nee. Studies zoals die van het Gallup Center for Muslim Studies dat tienduizenden moslims interviewde, tonen aan dat de overgrote meerderheid van de moslims geen sharia willen en perfect gelukkig zijn met democratie - als ze die al hebben.
Bovendien is het selectieve gebruik van feiten wel degelijk propaganda. Wie voortdurend aan kinderen, die bijvoorbeeld niets afweten over Afrikanen, vertelt dat Afrikanen oorlogszuchtige barbaren zijn die elkaar voortdurend de kop inslaan, zal hen uiteindelijk weten te overtuigen. Bepaalde feiten - denk maar aan Rwanda, Congo en Somalië - kunnen die stelling bovendien bevestigen. Maar dergelijke eenzijdige 'bewijsvoering' is onbetrouwbaar en misleidend. De alarmerende berichten van Barnard en konsoorten over een bloeddorstige islam zijn dat eveneens. Zolang we dit niet zien, en via een sleutelgat (of een negatieve filter) naar de wereld en de islam blijven kijken, zal dit de relaties tussen ons en de moslims alleen maar onnodig verzuren.
CHAMS EDDINE ZAOUGUI
Wie? Arabist en filosoof.
Wat? Feitelijke islamkritiek kan ook haatpropaganda zijn.
Waarom? Eenzijdige feitenselectie geeft bewust een verkeerd beeld.
Publicatie: De Standaard
Responses: