[ Antwoord: | MUURKRANT - Echopol ]
Posted by Erika Verheyen on 7/10/2009, 14:24:10
http://www.knack.be/blog/blog-algemeen/71-89/quid-discriminatie-van-het-vlaams-belang-.html
Een rechter heeft de VRT dus op de vingers getikt wegens discriminatie van... Vlaams Belang! Frank Van Hecke had klacht ingediend omdat hij in 2007 niet mocht deelnemen aan twee lijsttrekkersdebatten op de VRT en de Raad van State oordeelde: "De VRT heeft aldus de verplichtingen van niet-discriminatie ..... voortvloeiend uit artikel 111bis van het Mediadecreet, niet nagekomen".
Een rechter die een isolatiepolitiek, vergelijkbaar met het cordon sanitaire, veroordeelt met sterke argumenten... misschien is dat wel een goede zaak voor de democratie. Niemand in België wilde het destijds toegeven, maar heimelijk wist iedereen het: het cordon was noch manifest ondemocratisch, noch manifest democratisch; het was een moeilijke evenwichtsoefening in democratie.
Het is cynisch dat of all people Vlaams Belang ging huilen bij de rechter wegens discriminatie en bovendien gelijk kreeg. Maar bij aanslepende rivaliteiten gaan antagonisten vaak formeel op elkaar lijken. Welke Belgische partij neigt immers het meest naar Iraanse praktijken, waar minderheidsreligies worden geschoffeerd, 'andersheid' wordt geminacht en autoritaire leiders de orde streng willen handhaven? Vlaams Belang natuurlijk! En als een politieke partij dan discrimineert, is het aan de VRT en de rest van Vlaanderen om niet in dezelfde val te lopen.
Natuurlijk is het verbod op negationisme en racisme een beperking van vrije meningsuiting, is het hoofddoekenverbod een beperking van godsdienstvrijheid en is positieve discriminatie ook discriminatie. Toch zijn situaties denkbaar, waarin zulke maatregelen kunnen overwogen worden. Een verbod op negatie van de holocaust is een optie in Duitsland, maar irrelevant in het neutrale Zwitserland dat geen kwalijke reputatie heeft qua antisemitisme. Wanneer een al te blank politiekorps bijna uitsluitend kleurlingen arresteert, moeten er lichtjes gaan knipperen. Maar wanneer in de parlementaire assemblees spontaan meer dan veertig procent van beide seksen vertegenwoordigd zijn, dan moet op dat vlak niet tussengekomen worden. Want als 55% van de bevolking voor een vrouw wil stemmen, dan heeft die meerderheid ook haar rechten, zonder dat de vertegenwoordiging van mannen er zwaar onder lijdt.
En zo is het ook met dat cordon sanitaire... Die maatregel kwam erop neer dat in 1992 alle politieke partijen (op het Blok na) overeenkwamen om op geen enkel politiek niveau bestuursakkoorden af te sluiten met het Vlaams Blok. Net als geen enkel individu kan verplicht worden tegen zijn zin met iemand te huwen, kan een partij niet verplicht worden samen te besturen met een andere. Het cordon sanitaire tegen het Vlaams Blok was dus geen overtreding van formele, maar wel van informele regels; zoals bijvoorbeeld het initiatiefrecht van de grootste partij inzake regeringsonderhandelingen. Maar dat was een plechtig akkoord in een periode dat het Vlaams Blok zich nog erg racistisch uitlaat. Dat de VRT vijftien jaar later dan nog altijd Van Hecke weerde uit een lijsttrekkersdebat is iets heel anders.
Het probleem van zo'n isolatiepolitiek is dat een deel van de kiezers niet evenwaardig aan bod komt. De uitgesloten partij riskeert daardoor als underdog slapend groot te worden, temeer daar zij haar onkunde en ongelijk niet kan tonen. Maar anderzijds, als men het bestuur van een land overlaat aan een manifest ondemocratische partij, is de democratie de facto onbestaande.
In 1933 zou een cordon sanitaire tegen Hitlers NSDAP wenselijk zijn geweest. Maar in het jaar dat het cordon tegen het Blok werd ingesteld (1992), zagen we in Algerije dat de uitsluiting van een ondemocratische partij ook kan ontsporen. Hoewel de FIS-partij er toen openlijk op aanstuurde Algerije om te vormen tot religieuze, ondemocratische staat, dreigde zij de nationale verkiezingen te winnen. In volle verkiezingskoorts, besliste de regering daarom de verkiezingen te schorsen en het FIS buiten de wet te stellen. Het gevolg was een burgeroorlog, waarin beide partijen zich te buiten gingen aan gruwelijkheden. En dus ook het instellen van een cordon sanitaire is een evenwichtsoefening.
Democratie is trouwens geen dictatuur van de meerderheid. Dat de wetgever systematisch de keuze van de meerderheid volgt, is omdat alle burgers gelijkwaardig zijn. Iedereen heeft een gelijkwaardige stem en dus wordt maximaal recht gedaan aan het volk als de meerderheid haar zin krijgt. En net die cruciale gelijkwaardigheid van alle burgers heeft het Vlaams Blok destijds systematisch met voeten getreden. 'Eigen volk eerst' drukt ondubbelzinnig de wens uit allochtonen te degraderen tot tweederangsburgers.
Maar ondertussen is veel water door de politieke zee gegaan. Destijds lagen de kaarten heel anders. In zijn zeventigpuntenplan pleitte het Vlaams Blok voor de herinvoering van bloedafstamming (punt 22) en deportatie van mensen met transportvliegtuigen (punt 45), terwijl het Vlaams Belang in haar beginselverklaring schreef : "De overheid moet de rechten van elke burger respecteren ... De partij meent dat de beste waarborgen voor de vrije mens de rechtsstaat en de democratie zijn." Het Blok voerde campagne met bokshandschoenen en bezems. Het Belang houdt tegenwoordig saaie symposia.
Racistische moppen worden enkel nog aan de toog getapt, maar het is van alle tijden dat politici rare dingen doen aan de toog. Koene knapen in korte broek zingen en trommelen geen racistische liederen meer. Maar of je de teloorgang van die unieke niche in de homo-erotiek betreurt of niet, het Vlaams Belang is het Vlaams Blok niet meer. De ongelijke behandeling van het Belang door de openbare zender is achterhaald en het cordon bestaat nog, omdat het al zo lang bestaat. Het zou van minder realpolitik en meer humane democratie getuigen als het afbouwen van racisme ook beloond werd, door de VRT en door de politieke partijen.
Luk Sanders is filosoof
door Redactie Knack | 1 oktober 2009
Responses: