Bunnies On Strike board: Opsluiten slachtoffers vrouwenhandel vawege ilegaliteit

[ Post a Response | Bunnies On Strike board ]

Opsluiten slachtoffers vrouwenhandel vawege ilegaliteit

Posted by accion necesito on October 13, 2005, 6:15 am
83.84.50.118

Opsluiten slachtoffers vrouwenhandel geen probleem?
Auteur: Harry Westerink
De politie pakt regelmatig prostituees zonder verblijfsvergunning op. Vaak
zijn de vrouwen slachtoffer van vrouwenhandel. Toch worden ze opgesloten
omdat ze illegaal zijn. Het initiatief tegen mensenhandel Bonded Labour in
the Netherlands (BLinN) zegt weliswaar daar moeite mee te hebben, maar wil
toch migratiebeheersingsorganisatie IOM op de gevangen vrouwen afsturen om
hen te bewegen tot “vrijwillige” terugkeer.
Als slachtoffers van vrouwenhandel aangifte doen tegen hun handelaren, dan
krijgen ze voor de duur van de rechtszaak een verblijfsvergunning. Na
afloop daarvan hebben ze geen recht meer op deze “B9-status” en moeten ze
Nederland verlaten. Ze kunnen weliswaar een verblijfsvergunning wegens
humanitaire redenen aanvragen, maar dan moeten ze wel kunnen aantonen dat
terugkeer niet mogelijk is. In de praktijk is dat erg lastig en het lukt
vrouwen dan ook zelden om zo'n verblijfsvergunning te krijgen. Omdat ze
vaak ontzettend bang en afhankelijk zijn van hun handelaren, durven veel
slachtoffers geen aangifte te doen en ook niet terug te keren. Zo blijven
ze illegaal en lopen ze voortdurend het risico te worden opgepakt en
opgesloten.
Het nieuwe BlinN-rapport ”Dan moeten ze hun mond maar open doen!” behandelt
eerst de grootschalige razzia's waarbij prostituees worden opgepakt. De
politie blijkt niet na te gaan of er slachtoffers van vrouwenhandel tussen
zitten. Men heeft geen zin en tijd om verhalen over vrouwenhandel boven
tafel te krijgen en is er slechts op uit om zoveel mogelijk illegalen zo
snel mogelijk richting uitzetgevangenis te sturen. Ook daar wordt
vrouwenhandel niet aangekaart. Bajessen zijn uiteraard volstrekt
ongeschikte plekken om je hart uit te storten. Als de vrouwen hun mond niet
op tijd open doen, dan is dat hun eigen schuld, zo vinden de bewakers. Die
weten bijna niets van vrouwenhandel en hebben enkel tot taak om de
uitzetmachine zo soepel mogelijk te laten draaien.
Justitie heeft sowieso weinig oog voor vrouwenhandel of seksueel geweld.
Dat geldt bijvoorbeeld ook tijdens de asielprocedure voor vluchtelingen.
Daar blijkt de supersnelle 48-uursprocedure (1) veel te kort om tot
aangifte van mensenhandel te komen.

Aanbodgestuurde uitzetting

Het herstel van de keuzevrijheid van de vrouwen moet voorop staan. De
behoeften en wensen van de vrouwen moeten worden gerespecteerd en ze moeten
zelf hun toekomst kunnen bepalen, zo schrijft BLinN. Maar geheel in
tegenspraak daarmee ontbreekt in het rapport de stem van de slachtoffers
vrijwel volledig. Aan bod komen bijna uitsluitend meningen van politie,
gevangenispersoneel, IND-ambtenaren en IOM-medewerkers. Van de in totaal 26
interviews is er slechts één gehouden met een slachtoffer van
vrouwenhandel. Met de zelforganisatie van slachtoffers van vrouwenhandel
Atalantas (2) is blijkbaar helemaal niet overlegd, want die wordt in het
rapport nergens genoemd. Het hoeft niet te verbazen dat het rapport ondanks
de mooie woorden met de wensen van de vrouwen zelf veel te weinig rekening
houdt.
In het rapport wordt nagegaan hoe “vrijwillige” terugkeer via de IOM het
effectiefst geregeld kan worden. Maar na terugkeer in eigen land kunnen de
vrouwen te maken krijgen met stigmatisering, gezichtsverlies en problemen
met de autoriteiten. Vooral vrouwen die aangifte hebben gedaan tegen hun
handelaren, vrezen represailles tegen henzelf en hun familie. Atalantas
pleit er daarom ook voor om “vrijwillige” terugkeer alleen aan de orde te
laten komen als vrouwen er zelf over beginnen. En wie een
verblijfsvergunning wil, moet die kunnen krijgen.
In het BlinN-rapport zal men tevergeefs zoeken naar de harde eis om geen
slachtoffers van vrouwenhandel meer op te sluiten. Men maakt zich vooral
zorgen over de manier van deporteren. Dat zou zo humaan en “vrijwillig”
mogelijk moeten plaatsvinden.

Dicht op de huid

“Vrijwillige” terugkeer via de IOM gebeurt tot nu toe vooral op eigen
verzoek van illegaal gemaakte migranten en vluchtelingen die zich door de
keiharde maatschappelijke uitsluiting gedwongen zien om te vertrekken. De
overheid wil de rol van de IOM bij de deportatiemachine echter verder
uitbreiden. Onlangs kwam de werkgroep “Ketenbreed werkproces
vreemdelingenbewaring” met een voorstel voor een intensievere en meer
“aanbodgestuurde” opstelling van de IOM. Die zou ongevraagd alle
“vreemdelingen” in uitzetgevangenissen moeten gaan “informeren” over
“vrijwillige” terugkeer. Door hen dichter op de huid te kruipen hoopt de
overheid meer druk te kunnen uitoefenen op deze mensen die toch al onzeker
zijn over hun toekomst. Zo wil men de uitzettingen sneller en goedkoper
laten verlopen.
BLinN steunt dit voorstel, hoewel het er de IOM slechts om gaat de vrouwen
zo geruisloos mogelijk het land uit te werken. Bij de IOM maakt men zich er
niet druk om dat velen na “vrijwillige” terugkeer door armoede en
vrouwenonderdrukking opnieuw in de prostitutie belanden. Sterker nog, de
IOM heeft prostitutie zelfs genoemd als een van de mogelijke beroepen voor
vrouwen na “vrijwillige” terugkeer.(3)
BlinN zegt voor “vrijwillige” terugkeer via de IOM te pleiten, omdat de
vrouwen dan minder problemen zouden krijgen met de autoriteiten in hun
eigen land. Die zouden dan niet te weten komen dat ze hier gevangen hebben
gezeten. Ze zouden dan niet het stempel van crimineel opgedrukt krijgen.
Maar om dat te voorkomen zou BlinN in het rapport beter kunnen aanbevelen
om de vrouwen überhaupt niet in gevangenissen op te sluiten.
Noten
1. “Supersnelle afwijsmachine”, Harry Westerink. In: Fabel Archief
.
2. “Slachtoffers organiseren zich tegen vrouwenhandel”, Ellen de Waard en
Inge van de Velde. In: Fabel Archief .
3. Zie ook de anti-IOM webpagina .